14 apr. 2007

weer thuis.... - 14 april 2007

Ja we zijn weer thuis, fysiek tenminste. Qua gemoedstoestand zal het nog wel enkele dagen duren. Vooral de jetlag speelt Arny parten. Het lijkt wel of het iedere keer langer duurt om te herstellen van zo'n lange reis. Maar het gaat langzaam berg op!

Zoals bovenstaande foto laat zien was de monitor van de laptop weer eens niet goed gecallibreerd, hadden we net voor de vakantie opnieuw gedaan met onze nieuwe Spyder. Nu we op onze goede monitor terugzien blijkt alles veeeeeeel te donker. Maar het beste van de weblog en nog wat meer staat binnenkort op de website.

Gelukkig valt het wel mee met het wennen aan het klimaat thuis. Er is vandaag nm. weer een warmte record gesneuveld, ca. 28 in Limburg en dat begin april!


Maandag begint weer een werkweek...

Overigens staan de eerste foto's al online op de website: www.arny.nl (rechstreekse link naar de Mexico pagina).


10 apr. 2007

PLAYA DEL CARMEN - 8 april 2007


We hebben inmiddels een beetje een haat-liefde verhouding ontwikkeld met Playa. Vooral toen we vanmorgen door een betonboor uit bed getrild werden. Tweede paasdag en de bouwvakkers werken gewoon door. En hoe. Het lawaai was niet te harden. Na een korte douche zijn we dan maar weer de stad in gedoken en meteen aan de cervesa begonnen!
Belachelijk als je er over na denkt, ze mogen hier na 17 uur geen bier meer verkopen maar wel nog even een gebouw neer halen met grof geweld, zalig pasen!


Op onze tocht door de stad kwamen we langs plaatsen die we voorheen nog niet gezien hebben. Om uit eindelijk bij een gigantische beachclub uit te komen, waar we korting kregen via ons ons hotel. Open-air houseparty ala Ibiza. Tja, da's echt wat voor ons, met alleen maar punkrock op de I-pod!
Maar wat hebben we gelachen daar! Plastic tieten en dito billen! Macho's die hun best deden om het 'vrouwelijk schoon' te versieren en vervolgens een blauwtje liepen en zo ging het de rest van de middag door.

Vanavond gaan we maar eens kijken of we een Miss Wet T-shirt verkiezing kunnen vinden! LACHE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Als we dat maar halen want we zijn vanmiddag aan de derde fles tequila begonnen (Jose Quervo van 212 jaar oud!) en dat bij 40+ graden...

PLAYA DEL CARMEN -8 april 2007

We zijn weer terug waar ons avontuurtje begon; Playa del Carmen. Bij het inleveren van de auto stootte arny nog even eens flink zijn hoofd! Lijkt bijna een traditie te worden, deed ie namelijk vorig jaar ook al in de USA! Flinke buil en een fikse hoofdpijn waren het gevolg.
Heerlijk gegeten bij een Italiaan om de hoek van ons hotel, hier mogen we morgen zelfs ons ontbijt halen, want het hotel heeft een deal met dat ristorante. Yummie, als het brood net zo lekker is als vanavond dan wordt het weer feest!

9 apr. 2007

TULUM / COBA - 7 april 2007

Vanochtend al vroeg op pad gegaan. Eerst naar de Maya nederzetting in Tulum. Dit zijn de enigste Maya-ruïnes die aan de zee liggen. Bovenop een rots aan een paradijselijk strand.

Tja die Maya's wisten hun plekjes wel uit te vinden. Gezien de korte afstand naar Playa del Carmen en Cancun zijn het ook echte toeristische trekpleisters. We waren dan ook de eerste die bij de poort stonden vanmorgen en hadden de hele site voor ons alleen. De zon was net op en het licht was prachtig. Een klein uurtje later stonden er al 11 touringcars en tig taxibusjes op de parkeerplaats. Onvoorstelbaar! Aangezien de site ook nog piepklein is, kun je dan nergens meer lopen zonder over elkaars voeten te struikelen.

Maar wij waren gelukkig al weg. Op naar Coba...
Volgens onze reisboeken is Coba een van de grootste Mayasteden, maar op enkele tempels na nog niet vrijgemaakt van de jungle. Het werd daarom aangeraden als insider tip, we zouden waarschijnlijk de hele jungle voor ons alleen hebben. Er werd zelfs gewaarschuwd voor slangen, apen en schorpioenen!
Maar helaas... Begin dit jaar heeft iemand het belachelijke idee gekregen om de paden te verbreden en te egaliseren en een fietsverhuurbedrijf te beginnen. Het bedrijfje heet 'Altournative', nou nix alternatief meer! Een kleine 10 touringcars stonden op de parkeerplaats en ons avontuurlijke junglewandeling werd echt levensgevaarlijk. Je moest tig keer per minuut de jungle in duiken want er kwam weer een groep baldadige kinderen op een fiets onze richting op gecrost!
Van de tempels hebben we ook weinig gezien, die waren gewoon bedolven onder de mensen.

Nou hebben we nog meer spijt dat we niet in Kohunlich zijn gestopt!!!!

De rest van de dag hebben we op het strand gelegen onder een palmboom met een goed boek en diverse gekoelde biertjes... Yes life sucks big time!

TULUM - 7 april 2007

De lange reis naar Tulum waar 6 tot 7 uur voor stond hebben we achter de rug. In 4 uurtjes! Het ergste is dat we de ruines van Kohunlich hebben overgeslagen omdat die redelijk aan het begin van de trip lagen en we dachten nog bijna een hele reisdag voor ons te hebben! Maar de Mexicaanse overheid heeft de laatste tijd niet stil gezeten en bijna de hele rit ging over een nieuwe autobaan. Plus we hebben ons aan het tempo van onze mede weggebruikers aangepast en een snelheidsoverschrijding van gemiddeld 60 km per uur schiet ook lekker op. Aangekomen in Tulum hebben we ons in eerste instantie verreden en kwamen we in een van de ergste sloppenwijken terrecht die we deze vakantie gezien hebben. De huizen waren niet meer dan wat betonblokken en een golfplaten dakje. Interieur bestond uit wat hangmatten, een ijskast of koelbox en... TV met DVD! Maar ja dat laatste kost hier dan ook nix! Het contrast met onze cabana (huisje aan het strand) was daarna wel heel erg groot! We waren aangekomen in het paradijs! Onze kamer bestond uit een groot bed, zithoek, ijskast, grote badkamer en buiten nog een groot terras. En dit was nog maar het begin, want de dag erna moesten we van kamer verwisselen en kregen we echt een villa tot onze beschikking! Compleet met gigantische tuin! We hebben de prijzen gezien (maar niet betaald!) en die waren gigantisch. Het hele complex bestaat uit ca. 12 appartementen, een waanzinnig restaurant, zwembad en een paradijselijk strand met palmbomen. Gisteravond een romantische strandwandeling gedaan bij de ondergaande zon met een koele fles wijn... decadent gewoon! Wie had dat van ons gedacht! Yes, we zijn in het paradijs, alleen mogen we niet net als Adam en Eva in ons blote kont rondrennen! Oh en we zijn ook nog op pad geweest maar hierover later meer....

6 apr. 2007

BECAN / XPUJIL - 4 april 2007

We hebben de bergen van Chiapas achter ons gelaten en na een boeiende rit zitten we nu in Chicana Eco-village in het hart van het Rio-Bec gebied. Chiapas was echter wondermooi en we willen er zeker nog eens terug om dat gebied beter te verkennen. Het landschap, cultuur en zelfs eten is er zo anders dan tijdens de rest van de reis... En zelfs de Zapatistas zijn supervriendelijk. In elk geval vriendelijker dan de militairen die je overal langs de weg tegenkomt bij controles!

Rio-Bec is bekend om de Maya-site Calakmul en zijn enorme piramides. De grootste van heel Yucatan. Maar we hebben ze links laten liggen, gisteren hebben we teveel toeristen gezien. Het Rio-Bec gebied ken nm. ook vele kleine (onbekende) Maya-sites. We zijn na het inchecken in het Eco-village naar die van Becan gereden. Ritje van 2 km, stelde dus nix voor. We hadden daar inderdaad geheel het rijk alleen, alleen wat bedelende kinderen die we schijnbaar van Palenque hadden mee gebracht...
Het bijzondere aan Becan is dat er behalve een enorme piramide is ook de habitat van de Maya's bewaard gebleven. Zo zijn er enorme wooncomplexen waar je in en door kunt kruipen. Ook een gigantisch kleurrijk muurrelief is er te zien.
Toen we echter de top van de piramide beklommen hadden begonnen er heel snel donkere wolken te betrekken en in de verte rolde de donder steeds dichterbij. De eerste bliksemschichten waren al te zien (zeer spectulair van die hoogte) maar een top van een gigantische piramide, midden in het regenwoud, dat is de laatste plek waar je met een onweer wilt zijn. Snel maar weer naar onderen gekommen.

Toen we ongeveer 3 kwart van de Maya-stad gegezien hadden kregen we toch een plensbui op ons dak. Die Maya-huisjes waren echter zeer handig om in te schuilen!
Even later klaarde het wat op en zijn we terug naar de ingang gerend. Daar stond een groep Fransozen te wachten die we nog kenden van Palenque. Klein land dat Mexico!

Op weg naar Xpujil begon het echter zo hard te hozen dat we al snel in een halve meter water reden. We zijn gestopt bij een kleine eettent om wat bier voor vanavond te scoren en toen weer teruggereden naar de Eco-village.

Ons bezoekje naar Chicana, de Maya-stad recht tegenover het hotel is echter letterlijk in het water gevallen.
Morgen de langste rit van de trip, ca. 6 uur naar Tulum. Maar als het weer verbeterd hebben we niks te klagen, Tulum is nm. de enigste Maya-nederzetting aan een paradijselijk strand!

5 apr. 2007

PALENQUE - zona archeleogica - 4 april 2007

Palenque Archeolocical Zone de Nacional de Areas Naturales Protegidas... Een hele mond vol! Oftewel de Maya ruines van Palenque die in het regenwoud liggen. Heet, druk, benauwd en nog eens heet! Maar wel echt het hoogtepunt tot nu toe! Vanmorgen zijn we extra vroeg opgestaan om de grootste drukte voor te zijn. Heeft zich geloond, we waren welliswaar niet alleen, maar niet te vergelijken met de drukte later op de ochtend...
Het complex bestaat uit enkele delen. Ten eerste de Pallacio (pardon my spanish) het grote complex met de opvallende toren. Er omheen liggen ook nog diverse inmense gebouwen.

Vervolgens klim je het regenwoud in waar je de oudste gedeeltes van het complex vindt. De meeste zijn nog niet uitgegraven of gerestaureerd. Wat ons betreft het meest interessante deel. Hier komt bijna niemand en je waant je echt een Indiana Jones! Via een waterval ga je vervolgens bergaf naar het museum, waar de opgegraven kunststukken van de Maya's geëxposeerd worden (sommige stukken liggen in Campeche, die hebben we dus gemist). Na de indrukwekkende tentoonstelling gaan de meeste mensen via een zgn. 'collectivo' een volgepropt busje weer terug naar het dorp en zijn hotels. Wij zijn echter de hele berg in het oerwoud weer omhoog geklommen....
Tja en toen werd het zweten!

Maar wie in de woestijn kan hiken kan dit ook! Tot op het bot nat van zweet en vele liters water lichter kwamen we toch weer bij het hoofdgedeelte aan. Wat een drukte! Op ieder stukje gras lagen dekens waar de lokale Maya's hun kitsch probeerden te verkopen. Op een behoorlijk agressieve manier zelfs! Touringcar na touringcar werd door de ingang geloodst, niet normaal meer! Wat vanochtend nog een heerlijk koel stukje mistig regenwoud was, was nu touristhell!
Toch leuk om te zien, vooral omdat duidelijk werd dat de vroege wekker zich geloond had!
De tocht was echter dermate uitputtend dat we de geplande namiddag-trips bij de watervallen van Aqua Azul en Misol Ha maar hebben vergeten en maar het zwembad zijn ingedoken...
Zo had Arny eindelijk eens wat tijd om de steeds groeiende berg foto's te bekijken en Caro, tja... die dobberd nog steeds in het zwembad!

Hierboven en -onder vindt je een selectie van de foto's van vandaag.
In 3 selecties: Pallacio (hierboven), regenwoud en museum.

Morgen weer een rit van 5 a 6 uur voor de boeg. Waarvan we het saaiste gedeelte al een keertje hebben gedaan... joepie!

PALENQUE - regenwoud - 4 april 2007





PALENQUE - museum - 4 april 2007



4 apr. 2007

MEXICAN AUTOBAHN BLITZKRIEG, PART II - 3 april 2007

Poe, een rit van 6 uur, nou door het nodige gejakker teruggebracht naar 5 uur. De score? Twee bijna dood ervaringen, één keer verreden (het gaat vooruit), ca. 88 keer de middelvinger opgestoken en ongeveer de helft van de rit was het meest saaie stuk weg wat we ooit gereden hebben. En dat zelfde stuk moeten we overmorgen nog een keer terug.

Kennen jullie de debuutfilm van Spielberg; 'Duel', gaat over een eenzame vertegenwoordiger op de highway die door een vrachtwagen geterroriseerd wordt? Nou, dat zelfde hebben we vandaag dus meegemaakt. Iedereen rijdt hier zo'n 20 tot 40 kmh te hard. Het vreemde is dat je op een vierbaansautoweg maar 60 mag, terwijl je op een smalle kronkelige bergweg 110 mag. Op zo'n bergwerg hadden we dus die bewuste vrachtwagen voor ons. Hij reed tergend langzaam, dus toen zich de gelegenheid voordeed toch maar ingehaald. En lijkt dat kreng nou een acceleratievermogen te hebben van een Formule 1 wagen! Ik kwam er amper voorbij, toen ik hem eindelijk wist in te halen stond er ongeveer 140 op de teller. En wat schetst onze verbazing, even later zette hij groot licht op en haalde ons weer in om ons en alle voorliggers bijna van de weg te drukken.
Heb me wijselijk dan ook maar weer aan de maximumsnelheid gehouden.

Maar we zijn in Palenque in de staat Chiapas. Hier blijven we twee nachten, morgen gaat het richting de ruines van Palenque. Het schijnen zo'n beetje de mooiste van het hele Meso-Amerika te zijn. In elk geval de enigste in Mexico die in de bergen en in het bijna intacte regenwoud liggen. Aapjes, papagaaien, slangen en duizenden van insecten! Hier slikken we dan ook al een tijdje anti-malaria pillen voor. Maar eigenlijk valt het hier met de steekbeestjes best mee (Misschien morgen in de jungle piepen we wel anders).
Waar het hier echter vooral van stikt zijn padden!

We zitten in een stikduur resort ongeveer 15 minuten van het dorp af, maar om de hoek bij de ruines. Het eten was heerlijk, net als het zwembad en dan die zonsondergang! We lijken toch zo toch nog echte jetsetters!
En die groep irritante belgen die hier ook logeren, tja, die hebben we al behoorlijk voor de gek gehouden!

3 apr. 2007

CAMPECHE - 2 april 2007

Zo... we hebben de rit overleeft en zitten nou veilig in het hotel na te bibberen....

Vanmiddag alsnog Campeche verkend. Een prachtige stad, totaal anders dan de Mexicaanse steden die we tot nu zijn tegengekomen. Campeche is een oude Spaanse havenstad die in het verleden zo vaak door (Nederlandse!) piraten is geplunderd, dat de bevolking de stad heeft beschermd met een hoge stadsmuur. Die staat grotendeels nog en ook het historisch centrum met huisjes in alle kleuren van de regenboog is pas geleden opgeknapt. De Unesco heeft het historisch centrum zelfs op de wereldcultuurlijst gezet en het is nu allemaal beschermd. Maar goed ook, als je de betoncolos ziet wat ons hotel mag heten en wat tussen de stadsmuur en de zee is gebouwd, dan weet je waarom!
Maar goed, we hebben een prachtig uitzicht op de zee waar zelfs enkele nagebouwde piratenschepen in dobberen.
Morgen een rit van ca. 6 uur voor de boeg... Joepie, dus nu eerst een tequila in de hotelbar en daarna naar bed!

MEXICAN AUTOBAHN BLITZKRIEG - 2 april 2007

Tja en wij dachten dat we alles al gezien hadden op de highway... 3 navajo indianen die allemaal aan een kant leunden omdat de kar maar 3 wielen had en ons dan toch nog met een tig vaart inhalen, ja van dat werk.
Maar hier in Mexico is dat nog te classificeren als veilig verkeer!
Hier cross je met zo'n 120 kmh over de autoweg, ca. 30 kilometers te snel en je word vervolgens op de bumper gezeten door een hummer die vindt dat je niet snel genoeg gaat.
Caro had gisteren misschien toch niet zo devoot naar een foto van een heiligbeeld moeten kijken...

Och maar dat is nog nix, wat dacht je van een tegenmoet komen de tientonner die over een tweebaansweg toch even zijn voorganger wil inhalen, een niet misselijke sportcar. Dat jij toevallig hem tegenmoet kom op de andere baan, boeit niet. Meneer knipperd even met zijn groot licht "kijk uit, ik kom eraan" en hoppa even later rij je met twee wielen in de greppel en de andere twee over de vlucht strook want meneer de psychopaat met zijn tientonner zal en moet inhalen! En dat is dan geen incident, nee, drie uur lang gebeuren dit soort dingen. Je ben meer bezig met spiegels kijken en het tegenmoetkomende verkeer in de gaten aan het houden dan op de borden te letten.

Oh, maar die laatste staan er toch bijna nooit en als ze er al staan dan spreken ze elkaar tegen; bord nr. 1: campeche linksaf, bord nr. 2: campeche rechtsaf, bord bij afslag: campeche rechtdoor! Oh en dan de afstandenborden, de eerste zegt dat Campeche nog 47 km is, degene die erna komt zegt ineens nog 62 km. Om vervolgens twee minuten het bord Campeche Centro rechts af te zien staan. Want je bent eral!


Om nog maar te zwijgen dat je op een vierbaansautoweg maar 80 mag en een slingerend bergwegje zonder vangrail ineens 120!
Rare jongens die Mexicanen en ook nog levensgevaarlijk!
Maar wel een leuke inspiratie voor een computerspelletje: Mexican Autobahn Blitzkrieg!

Gruss Gott oder siegheil!!!!!

1 apr. 2007

IZAMAL - 1 april 2007

Vanochtend hadden we om 9 uur een afspraakje met een koetsje voor een rondrit. Ja klinkt lekker toeristische en vooral cliché, maar het werd ons aangeboden dus waarom niet?
Echter had ons niemand verteld dat vanacht de zomertijd was ingegaan. Dus we waren een uurtje te laat. No Problemo, de eigenaresse had het al voorspeld en de koets voor 10.30 uur besteld. Na een heerlijk ontbijtje werden we daarna door de straten van Izamal gehobbeld.

Ondertussen was het al weer snikheet geworden. Het is ongeveer 10 graden te heet voor de tijd van het jaar, vertelde de eigenaresse ons vanmorgen.
Na een uurtje waren we dan ook blij om weer terug te zijn van het ritje.


We hadden gisteren nm. het stadje al twee keer te voet verkend. Vooral s'avonds was ontzettend leuk. We wilden eigenlijk naar een 'sound & light' show bij het klooster, maar voordat we daar waren kwamen we midden in een volksfeest terecht op de Zocalo (plein). De locale balletschool pakte flink uit en alle kids waren zeer enthousiast. Op een of andere manier was Arny zelfs 'backstage' terecht gekomen en heeft er een leuke reportage geschoten. Sommige moeders waren niet blij met hem, maar aangezien hij een joekel van een kamera om had dachten ze zeker dat het een ingehuurde professionel uit Meridá was die voor de krant een paar foto's kwam schieten.

Maar we laten de beelden voor de rest voor zich spreken.... Morgen de eerste van drie lange monsterritten, we hopen in zo'n 4 uur in Campeche aan te komen! (De foto's van de balletmeisjes laten even op zich wachten want het internet hier is zo traag als een slak... bovenstaande foto's duurden al anderhalf uur op te uploaden!)

En net voor ons vertrek kwamen we erachter dat ze wifi hadden in het restaurantje van ons B&B!







IZAMAL - 31 maart 2007

Rond twaalf uur kwamen we aan bij ons hotel in Izamal. Het ligt een beetje achteraf maar zodra je het poortje doorgaat waan je je in het paradijs. Echt een tuin van eden! We hebben een eigen huisje, met veranda en hangmat. Achter ons huisje ligt een zwembad en de tuin is echt geweldig mooi.

Het stadje zelf leek ons in eerste instantie een beetje saai, maar het blijkt een prachtig pareltje te zijn dat met de minuut groeit.
In 1993 heeft paus Johan Paultje IV het stadje bezocht (die aardige poolse meneer die maar niet wilde doodgaan en nou zitten we opgescheept met een Duitser die zelfs in de Hitlerjugend gediend heeft, maar daar hebben we het niet over).
In elk geval is voor de gelegenheid destijds het hele stadje in okergeel geverfd. Gesponsord door Banamex de grootste bank van Mexico. De directeur ervan heeft tegenover het klooster aan het hoofdplein een paleisje gekocht en vervolgens de halve stad gesponserd.
Het is nog net geen kitsch, en vooral (nog) niet toeristisch.... Morgen meer want we blijven hier twee nachten!

CHITZEN ITZA - 31 maart 2007

Vanacht kwamen we weinig aan slapen toe, allemaal vliegende steekbeesten op onze hotelkamer. Vanacht werden we dan ook geradbraakt en lekgeprikt wakker. En moesten al om 7 uur vertrekken om op tijd bij Chitzen Itza te zijn. Het werd iets later maar doordat we door allerlei wegpiraten behoorlijk opgejaagd werden waren we toch net na achten bij de entree van Chitzen Itza.

Maar goed we wilden er persé om acht uur zijn omdat dan het park open gaat. Een uur later arriveren al de eerste touringcars uit Merida en een uurtje later is het pas echt dringen geblazen want dan komen alle Amerikanen uit Cancun hun roes in de hete zon weglopen...

Dit is een van de grootste en meest beroemste Maya steden. Het eerste deel is grotendeels gerestaureerd en ziet er artificieel maar toch prachtig uit. Het tweede deel ligt wat dieper in de jungle verscholen en is wat ons betreft veel interessanter. Minder piramides en meer vreemde gebouwen zoals een 'observertorium'. Oftewel een sterrewacht zonder telescoop.
Het was nog redelijk leeg op de parkeerplaats toen we aankwamen. Dus rennen naar El Castillo, de grootste piramide en het clichébeeld dat iedereen heeft van Yucatan. Het blijft echter een indrukwekkende piramide, maar al snel kwamen we erachter dat de piramide en alle belangrijke gebouwen op de site gesloten waren voor het publiek! Dat was balen, want juist de klim omhoog en vandaar uit een blik werpen op deze oeroude stad is het indrukwekkenste.

Helaas we mochten nergens in of op klimmen. Zelfs het observatorium was afgesloten voor iedereen. Op de terugweg bleek zelfs het museum dicht...
Balen dus, want het waren redelijk dure entree kaartjes (naar Nederlandse begrippen spotgoedkoop).
Daarna door naar Izamal, het gele stadje. En natuurlijk hebben we ons weer verreden....